شنای توتال در خلاف جریان صنعت انرژی با سرمایهگذاری در ایران
غول نفتی فرانسوی توتال نخستین شرکت بزرگ غربی است که پس از برچیده شدن تحریمها، با ایران قرارداد امضا کرد و پروژههایی را نیز در ابوظبی و قطر افزوده است.
به گزارش آرمان اقتصادی به نقل از بلومبرگ، پاتریک پویانه، مدیرعامل توتال ریسکها را به شکل متفاوتی مشاهده میکند و اظهار کرده که خرید ۴۵۰ میلیون دلاری هفته گذشته این شرکت در لیبی، یکی از بهترین قراردادهای وی تاکنون بوده است. با وجود اینکه برخی از بزرگترین رقیبان توتال به شیل آمریکا متمرکز شدهاند که از نظر سیاسی مطمئنتر است، پویانه حضورش در خاورمیانه و آفریقا را گسترش میدهد.
پویانه در مصاحبه با تلویزیون بلومبرگ گفت: ما آماده ایم دست به ریسک بزنیم.
پویانه در خاورمیانه و آفریقا به دنبال نفت کم هزینه است و در حالی توتال داراییهای نفتی را خریداری میکند که سایر شرکتهای غربی از کشورهایی که سالهاست درگیر جنگ هستند، خارج میشوند.
اما این رویکرد، یک قمار است. توتال در لیبی در منطقهای سرمایهگذاری کرده که اغلب مورد حمله قرار میگیرد. در ایران نیز با خطر تجدید تحریمهای آمریکا روبروست و با سرمایهگذاری همزمان در قطر و امارات متحده عربی ممکن است در اختلاف دیپلماتیک جاری میان این دو کشور گرفتار شود.
مدیرعامل توتال دراین باره گفت: در لیبی ریسک وجود دارد. ما ساده نیستیم اما دسترسی داشتن به این امتیاز که منابع زیادی دارد، سرمایه گذاری خوبی برای آینده است.
به گفته هلیما کرافت، استراتژیست کالا در شرکت “آر بی سی کپیتال مارکتس”، پویانه ریسک پذیری بالایی دارد به عنوان مثال لیبی پر از گروههای مسلح رقیب است و همچنین داعش در آنجا حضور فعالی دارد.
بخشی از دلیل پویانه برای گسترش حضور در کشورهایی که از نظر سیاسی ریسک بالایی دارند ممکن است مربوط به نگرش این شرکت از مصرف نفت در آینده باشد. در حالی که شل و BP انتظار دارند رشد مصرف نفت در دهه ۲۰۳۰ به اوج خود برسد اما توتال سالها رشد تقاضا را پیش بینی میکند.
موفقیت تاریخی توتال و همتایان اروپایی این شرکت مرهون دسترسی به ذخایر نفت بزرگ و ارزان در خاورمیانه و آفریقا بوده است. با اینهمه دنیای انرژی در سالهای اخیر با فناوری جدیدی که ذخایر عظیمی را در صخرههای شیل آمریکا آزاد کرد، به این کشور معطوف شدند.
پویانه بر این باور است که واقعا لازم نیست توتال داراییهای شیل خود را افزایش دهد. بشکههای نفت خاورمیانهای میتواند با حداقل قیمت ۵ دلار تولید شود در حالی که حقوق حفاری در پرمیان – بزرگترین میدان نفتی شیل در آمریکا – با افزایش تولید، افزایش یافته است.
انتهای پیام