معاون پژوهش و فناوری سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی از رشد ۵۰۰ درصدی تولیدات بخش کشاورزی کشور طی ۴۰ سال گذشته خبر داد و تأکید کرد این جهش تولید، مرهون ورود دانش و فناوری بومی است.
به گزارش آرمان اقتصادی، غلامرضا صالحی در برنامه «رهیافت» رادیو اقتصاد، ضمن تبریک دهه مبارک فجر، اظهار داشت: حدود ۴۰ سال پیش مجموع تولیدات بخش کشاورزی کشور ۲۵ میلیون تن و سطح زیر کشت محصولات زراعی و باغی حدود ۱۰ میلیون هکتار بود.
افزایش محدود سطح زیر کشت، جهش چشمگیر تولید
وی با اشاره به تحولات رخداده در این حوزه افزود: در بازه زمانی ۴۰ ساله، سطح زیر کشت محصولات کشاورزی در کشور تنها ۴۰ درصد افزایش یافته و از ۱۰ میلیون هکتار به ۱۴ میلیون هکتار رسیده است، اما در همین مدت میزان تولیدات کشاورزی از ۲۵ میلیون تن به حدود ۱۳۰ میلیون تن افزایش یافته است.
صالحی تصریح کرد: به زبان ساده، در حالی که سطح زیر کشت تنها ۴۰ درصد رشد داشته، میزان تولیدات بخش کشاورزی کشور با رشدی ۵۰۰ درصدی مواجه شده که این موضوع نشاندهنده نقش تعیینکننده دانش و فناوری در افزایش بهرهوری است.
نقش دانش بومی و مراکز تحقیقاتی در تحول کشاورزی
معاون پژوهش و فناوری سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی با تأکید بر اهمیت دانش در این حوزه گفت: بخش عمده این دانش توسط متخصصان داخلی در مراکز تحقیقاتی، پژوهشی و دانشگاههای کشور تولید شده و سهم قابل توجهی از آن مربوط به اعضای هیئت علمی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی وزارت جهاد کشاورزی است.
وی افزود: بخش دیگری از این دانش نیز از طریق بومیسازی فناوریها و دانشهای وارداتی حاصل شده و مجموع این اقدامات، زمینهساز تحول و نوعی انقلاب بزرگ در بخش کشاورزی کشور بوده است.
صالحی با اشاره به چالشهای پیشروی کشاورزی کشور اظهار داشت: تغییرات اقلیمی، کمآبی، شوری خاک، سرمازدگی، بارشهای نابجا و سایر مخاطرات طبیعی موجب شده ریسک سرمایهگذاری در بخش کشاورزی بالا باشد.
وی از فعالیت ۷۰۰ تا ۸۰۰ شرکت دانشبنیان در بخش کشاورزی خبر داد و گفت: استفاده از فناوریهای نوین و توسعه شرکتهای دانشبنیان میتواند به کاهش هزینههای تولید، بهبود کیفیت محصولات، افزایش مقاومت گیاهان و دامها در برابر بیماریها و ارتقای عملکرد اقتصادی منجر شود.
معاون پژوهش و فناوری سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ادامه داد: در مجموع، حدود ۱۰ درصد از شرکتهای دانشبنیان کشور در حوزه کشاورزی و صنایع غذایی فعال هستند و عمده فعالیت آنها بر فناوریهای نوین متمرکز است.
وی در پایان با اشاره به اهمیت کشت بافت گیاهی گفت: کشت بافت برای تولید نهالهای سالم، عاری از ویروس و پرمحصول ضرورتی اجتنابناپذیر است؛ چراکه باغات کشور در گذشته عمدتاً سنتی بودهاند و برای احیا، بازسازی و نوسازی آنها نیاز به نهالهای اصلاحشده و سالم وجود دارد. به گفته صالحی، در حال حاضر بیش از ۱۰۰ شرکت دانشبنیان در زمینه کشت بافت گیاهی در کشور فعالیت میکنند.